Zaloguj Zarejestruj

Zaloguj się

Użytkownik *
Hasło *
Zapamiętaj mnie

Załóż konto

Pola zaznaczone gwiazdką(*) są wymagane.
Imię i nazwisko *
Użytkownik *
Hasło *
Powtórz hasło *
Email *
Powtórz email *
Captcha *
Reload Captcha
środa, 21 październik 2009 14:35

Galway w pigułce

Nazwa Galway pochodzi prawdopodobnie od nazwy Galvia, który był księciem mitycznej krainy Fir Bolg. Książę ów utonął w rzece nazywanej wcześniej rzeką Galwey, a obecnie rzeką Corrib. Inna legenda mówi o tym, iż nazwa Galway wywodzi się z irlandzkiego Gaillimh co oznacza w staroirlandzkim cudzoziemca. , tak więc nazwa może oznaczać "miejsce cudzoziemców". Cudzoziemcami mogą być osadnicy anglo-normańscy, którzy przybyli tu w XIII w.

Historia

Najstarsze ślady ludzkich osad na terenie miasta Galway datują się na czasy epoki kamiennej. Śladem tym jest kamienny grobowiec (dolmen) znajdujący się w Menlo, a liczący sobie 5 tys. lat! We wschodniej części Galway w rejonie Ballybane, znajdują się również ślady kamiennego fortu co świadczy o dużym znaczeniu tego miejsca w odległych czasach.

Początki miasta sięgają 1124 r., gdy król prowincji Connacht, Tairrdelbach mac Ruaidri Ua Conchobair założył tam fort Dún Bun na Gaillimhe.Z czasem wokół fortu zaczęło pojawiać się osadnictwo. W XIII w. Normanowie pokonali miejscowego pana z rodu O'Flaherty, a w 1236 r. Richard de Burgo zbudował tu zamek, a miasto zostało otoczone murami obronnymi według wzoru normańskiego. Średniowieczne Galway było bardzo silnym miastem. W XIV w. mówiło się że jest trzecim po Londynie i Bristolu portem handlowym wysp.

Rok 1484 jest jedną z ważniejszych dat w historii Galway. W tym roku zarówno papież jak i król Ryszard III Angielski dali znaczne swobody kupcom z Galway co doprowadziło do wyboru pierwszego burmistrza miasta i pierwszego strażnika kościoła św. Mikołaja. Galway nazywane jest miastem plemion (rodów - The city of the Tribes). Chodzi tutaj o znakomite rody mieszczańskie, których było 14: Athy, Blake, Bodkin, Browne, Deane, Darcy, Font, French, Joyce, Kirwan, Lynch, Martin, Morris, Skerret. Były to przede wszystkim rodziny kupieckie, pochodzenia normańskiego i wywodzące się z XII wieku. Stali się ekskluzywna klasą rządzącą. Najsłynniejszym rodem mieszczańskim byli Lynch'owie. W ciągu 170 lat, od 1484 do 1654 aż 84 burmistrzów wywodziło się z tej rodziny.

 

Prawo Lyncha

Korzenie tego określenia sięgają XV w., kiedy to burmistrzem Galway został James Lynch. Był on zamożnym kupcem handlującym z Hiszpanią i zbijającym na tym handlu fortunę, zwłaszcza bliskie kontakty miał z rodziną Gomez z Kadyksu. Po powrocie z jednego ze swych wojaży do Hiszpani, Lynch przywiózł do Galway syna swojego przyjaciela, aby zamieszkał w Irlandii jako przedstawiciel handlowy swej rodziny. Lynch liczył, iż młody Gomez zaprzyjaźni się z jego własnym synem Walterem Lynchem. Walter jednak szybko stał się zazdrosnym, kiedy okazalo się, że jego narzeczona poświęca wiele uwagi przystojnemu Hiszpanowi. Zazdrość przeszła w nienawiść, a w konsekwencji doprowadziła do zabicia Gomeza. Zgodnie z obowiązującym prawem burmistrz musiał ukarać mordercę najwyższą karą - karą śmierci przez powieszenie. Tak więc ojciec skazał syna na stryczek. Nikt w całym mieście nie chciał jednak wykonać wyroku na powszechnie lubianym Walterze, dlatego też ojciec własnymi rękoma nałożył sznur na szyję syna i go powiesił. Tak burmistrz stał na straży prawa.

Dwie z największych bitew stoczonych w Irlandii miały miejsce w hrabstwie Galway. W 1504 r. około 20 kilometrów na północ od miasta stoczona została bitwa pod Knockdoe. W bitwie tej podobno pierwszy raz użyto prochu w Irlandii. W 1691 r. w bitwie pod Aughrim, 60 km na wschód od miasta zginęło ponad 8 tys. żołnierzy. Podczas odrodzenia galickiego gród pozostał wierny koronie angielskiej. W czasie najazdu wojsk Cromwella na Irlandię miasto było oblężone przez 9 miesięcy. Pod koniec XVII w. Galway poparło króla angielskiego Jakuba II i jego zwolenników (jakobitów) przeciwko Wilhelmowi Orańskiemu w wojnie irlandzkiej (1689-1691). W wyniku tego zostało przejęte i okupowane przez wiliamitów po bitwie pod Aughrim w 1691.

Znaczenie Galway znacznie podupadło po wojnach XVI wieku. Dopiero wiek XX przywrócił miastu należytą pozycję. Galway jest jednym z najpiękniej położonych miast Irlandii. Stanowi jednocześnie wspaniałą bazę do odwiedzin dzikich rejonów Connemary a także Wysp Aran. Przedmieście Salthill ma najdłuższą w Irlandii nadmorską promenadę. Na północy miasto sięga do wspaniałego Jeziora Corrib, stanowiącego znakomite tereny do wędkowania. Innym sławnym darem morza są znakomite ostrygi z Zatoki Galway uważane przez koneserów za jedne z najlepszych na świecie. Galway uznawane jest za jedno z najszybciej rozwijających się miast Europy.

 

Kultura

Miasto słynne jest ze swoich mocnych tradycji celtyckich: muzyki, pieśni i tańca. Charakterysyczne jest także używanie język języka irlandzkiego w oznaczeniach budynków, ulic i innych miejsc w mieście. Miasto posiada irlandzkojęzyczny teatr, Taibhdhearc na Gaillimhe. Galway jest swego rodzaju bramą do Gaeltacht - obszaru, w którym czynnie używa się języka irlandzkiego.

Na początku każdego roku, w styczniu to tam zaczyna się celtyckie święto wiosny Fleadh Imboilg. W kwietniu odbywa sie międzynarodowy festiwal literatury. Następnie w maju festiwal muzyczny. Czerwiec i lipiec przeznaczone są na festiwale filmowe i teatralne. Natomiast w sierpniu swoje święto mają miłośnicy koni z całej Irlandii, którzy przybywają na słynne wyścigi (Galway Races). We wrześniu można wziąć udział w Międzynarodowym Festiwalu Ostryg. W październiku odbywa się Międzynarodowy Festiwal Sztuki dla dzieci, a w listopadzie Tulca Visual Arts Festi

Z Galway związanych było wielu znakomitych pisarzy, takich jak: W.B.Yeats, James Joyce, Oliver St. John Gogarty, Lady Augusta Gregory, Edward Martyn, Padraic O Conaire, Violet Martin i Walter Macken. To właśnie w hrabstwie Galway w miejscowości Kinvara, Yeats umieścił pierwszą siedzibę Irlandzkiego Teatru Narodowego. W rezydencji Lady Gregory w Coole Park House niedaleko Gort narodził się ruch Odrodzenia Literatury Irlandzkiej.

 

Infrastruktura

Drogi Przez Galway przebiegają trzy ważne drogi Irlandii: N17 (łącząca miasto z północnymi hrabstwami), N18 (biegnąca na południe) i N6 (biegnąca na wschód). Aktualnie (2007) trwają konsultacje dotyczące budowy drogowej obwodnicy miasta. Planowana (i częściowo budowana) jest autostrada łącząca Galway z Dublinem, jej termin ukończenia przewidywany jest na 2015 rok. Aktualnie (2007) dostępnych jest ok. 45 km autostrady M4.

Kolej W 1851 r. miasto włączone zostało w irlandzką sieć kolejową. Obecnie jest to ważna stacja kolejowa, obsługująca połączenia m.in. z Sligo, Dublinem, Clifden i Limerickiem. Pokonanie 208-kilometrowego dystansu między Galway i stolicą Irlandii zajmuje ok. 3 godzin.

Połączenia autobusowe Miasto ma wiele połączeń zarówno z głównymi, jak i mniejszymi miejscowościami w Irlandii. Połączenia realizuje przede wszystkim narodowy przewoźnik Bus Éireann.

Porty lotnicze Miasto posiada lotnisko, które obsługuje m.in. połączenia z Dublinem, Londynem, Birmingham, Edynburgiem, Manchesterem, Liverpoolem, Leeds, Cardiffem i francuskim Lorientem. W odległości około 80km na południe od miasta (około 90 minut jazdy samochodem) znajduje się port lotniczy Shannon International Airport, z którego latają samoloty do wielu miast w Europie (w tym Polski) oraz do Stanów Zjednoczonych. W podobnej odległości na północ znajduje się port lotniczy Ireland West Airport Knock obsługujące połączenia z Wielką Brytanią, Stanami Zjednoczonymi oraz południem Europy. Ponadto na zachodzie miasta znajduje sie też mniejsze lotnisko, Conamara Regional Airport, obsługujące połączenia z Wyspami Aran.

Port Przystań portowa w Galway jest położona na zachodnim krańcu Zatoki Galway. Z przystani w Rossaveal i Doolin kursują promy na Wyspy Aran

 

Żródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Galway oraz http://www.lo-zywiec.pl/~madzia/strony/c_m_zakatki

środa, 21 październik 2009 14:27

Zabytki Galway

 

 

 

Serię prezentującą zabytki Galway rozpoczyna katedra, którą do końca nie wiadomo, czy można uznać za zabytek, czy też nie. Otóż została ona wybudowana w latach 1958 - 1965, na miejscu danwego więzienia miejskiego. Podczas konsekracji w 1965 roku, dokonanej przez kardynała Richard Cushing'a otrzymała tytuł Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja.

Pod względem architektonicznym jest ona mieszanką stylów, z przewagą renesansu i stylu romańskiego zaprojektowaną przez John'a J Robinson. Jest wysoka na 44,2 metry.

Więcej informacji o Diecezji Galway: http://www.galwaydiocese.com/

 

Klasztor Klarysek

Przy katedrze, po drugiej stronie kanału, na tzw. Nuns' Island znajduje się klasztor klauzurowy Sióstr Klarysek.

Zostały one sprowadzone do Galway w 1642 roku, gdzie otrzymały na własność "free grant for ever" OILEAN ALTANAGH (obecnie Nuns' Island). Jednak kilka lat póżniej, w czasie oblężenia Galway w 1652 roku ich klasztor został zniszczony. Część sióstr wyjechała do Hiszpanii, a pozostała część ukrywała się w różnych zakątkach oczekując na przyjście "lepszych czasów". W 1691 roku, wyspa wraz z klasztorem była ponownie zagrożona. W obliczu zagrożeń siostry pod koniec 17 wieku wynajęły stary dom przy Market Street, gdzie mieszkały przez 130 lat. W latach 30-tych 19 wieku 15 sióstr na czele z Matką M. Clare French - opatką poróciło do nowego klasztoru, na spokojnej już wyspie. Tutaj Siostry w pełni mogły na nowo rozpocząć modlitwene życie połączone z Adoracją.

Do klasztoru Sióstr prowadzi jedynie jedna brama. Codziennie o godzinie 8.00 jest odprawiana w kościele przyklasztronym Msza, w której udział mogą wziąść wszyscy wierni.

Strona internetowa Sióstr z galerią zdjęć: http://www.poorclares.ie. Strona jest dostępna także w wersji polskiej.

 

Uniwersytet Narodowy

Uniwersytet w Galway powstał w 1849 r. i liczył początkowo 68 studentów. W zasadzie jest to University College, czyli część Universytetu Irlandii, którego college znajdują się w Cork, Belfaście i Dublinie. Uniwerstytet słynie ze wspaniałych zbiorów bibliotecznych, a także wspaniałej kolekcji współczesnego malarstwa.

Gmach został wybudowany w stylu Tudorów.

Strona Uniwersytetu: http://www.nuigalway.ie

 

Kolegiata św. Mikołaja

Obok Katedry, Łuku Hiszpańskiego jest uznawana za najcenniejszy zabytek Glaway. Znajduje się w centrum miasta (Lombard Street), tuż przy Shop Street. Jest to największy w Irlandii średniowieczny kościół parafialny wzniesiony w 14 wieku.Kolegiata znana jest z misternych, bogatych zdobień rzeźbiarskich, relikwii oraz ośmiu dzwonów. Na wiezy znajduje się zegar miejski podarowany Galway przez Dr. O'Sullivan'a tuż przed mianowaniem go na biskupa Tuam. Zegar umieszczono w roku 1898.

Podobno modlił się w Kolegiacie przed wypłynięciem do Ameryki Krzysztof Kolumb. Znajduje się w nim m.in. grób burmistrza Lyncha, który stojąc na straży prawa powiesił nawet własnego syna (więcej patrz: Galway w pigułce). Tuż przy kościele znajduje się stara ściana z tzw oknem Lyncha, pod którym znajduje się ornament trupiej czaszki. Z tego okna Lynch dokonała w roku 1493 wyroku na swoim synu.

W każdą sobotę w godzinach rannych odbywa się przy niej Jarmark, na którym można kupić święzą żywność, domowe wypieki, czy ręcznie wykonane ozdoby.

 

Zamek Lynch'a

Przy skrzyżowaniu Shop Street i Abbeygate Street znajduje sie Lynch's Castel. Jest to dom jednej ze znakomitych rodzin Galway. Jest on wspaniałym przykładem późnego gotyku irlandzkego. Na mapie Galway 1651 jest już on umieszczony, co znaczy, że został wybudowany przed tym rokiem.

Dla przypomnienia rodzina Lynch'ów należała do grupy 14 rodzin kupieckich zarządzających Galway. W ciągu 170 lat, od 1484 do 1654 aż 84 burmistrzów wywodziło się z tej rodziny. Jednak najbardziej populrany stał się jeden z burmistrzów, który stojąc na straży prawa skazał swojego syna na kare śmierci i sam go powiesił. O tym jednak fakcie więcej można przeczytać w "Galway w pigułce".

Obecnie w budynku ma swoją siedzibę AIB.

 

Dzielnica Łacińska

Mało kto wie, że Galway ma swoją Dzielnicę Łącińską. Mało kto też z rodowitych mieszkańców tak określa tą dzielnicę, a to dlatego, że jest ona ścisłym centrum masta.

Wyróżnia się ona wąskimi uliczkami wybiegającymi z Shop Street, przy których znajduje się wiele zabytków architektury z 16 i 17 wieku. Nadal w tych uliczkach można czuć klimat tamtych czasów. Znajduje się przy nich wiele małych kawiarni i restauracyjek.

 

Kościół Augustianów

Będąc w Dzielnicy Łacińskiej warto zobaczyć Kościół parafialny św. Augustyna.

Jego historia nie jest długa, gdyż wmurowanie kamienia węgielnego pod budowe kościoła miało miesjce 28 sierpnia 1855 roku. Budowa kościoła trwała 4 lata. Poświęcenie ołtarza głównego miało miejsce w 1934. Ołtarz wart wówczas 7000 funtów, wykonano dzięki donacji złożonej przez matkę jednego z Augustianów. W drugiej połowie 20 wieku kościół troche podupadł. Dopiero w latach 90-tych ubiegłego wieku kościół poddano wieloletnim pracom renowacyjnym. Dziś pięknie odnowiony kościół urzeka urokiem swojego gotyckiego wnętrza oraz kontrastem bieli ścian z kolorami witraży.

Więcej o Augustianach w Galway: www.augustinians.ie/galway

 

Łuk Hiszpański

Jest on jednym z najbardziej znanych i lubianych miejsc Galway. Łuk jest pozostałością bastionu wchodzącego w skład murów obronnych miasta. Budowę murów rozpoczęto po 13 wieku, jednak dopiero w 1650 miasto całkowicie zostało "zamknięte" prze nie. Do dziś zachowały się dobrze zachowane fragmenty, jak Łuk Hiszpański i największy fragment muru, wkopmonowany obecnie w Eyre Square Centre.

Nazwa Łuku wywodzi się z czasów rozkwitu Galway, kiedy to miasto prowadziło intensywne kontakty handlowe z Hiszpanią. To przy tym łuku rozładowywano towary z hiszpańskich statków.

Na znajdującym się placu przed Łukiem Hiszpańskim w czasach rozkwitu Galway targowano rybami. Zajmowali się tym szczególnie mieszkańcy Claddagh.

 

The Claddagh

Najbardziej rozsławioną dzielnicą Galway w świecie i Irlandii jest Claddagh. Zlokalizowana jest przy ujściu rzeki Corrib do Zatoki. To własnie w tej części miasta odkryto najstarsze ślady osadnictwa sięgające 5 wieku. Swoją nazwę wywodzi z języka irlandzkiego, gdzie "cladach" oznacza skaliste brzegi. Przez długie wieki mieszkańcy tej dzielnicy zaopatrywali miasto w ryby.

Jednak dzielnica swoją sławę zawdzięcza pierscieniowy "cladach ring". Jest to pierscień z symbolem dwóch dłoni trzymających serce. Przyjęło się, że gdy osoba nosząca ten pierścień jest zakochana lub zwiazana motyw dłoni i serca jest skierowany do wewnętrz, tak, że go nie widać. Gdy zaś jest on skierowany na zewnątrz, oznacza, że dana osoba jest stanu wolnego.

W dzielnicy znajduje się zabytkowy kościół dominikanów, z zniszczonym już cmentarzem przykościelnym, na którym jest pochowany m.in jeden z biskupów Galway oraz kościół jezuitów.

 

 

 

środa, 21 październik 2009 14:19

Menlo Castle - ruiny z duszą

Podczas lata nie raz zastanawiamy się, gdzie wybrać się na niedzielną wycieczkę, gdzie można zobaczyć coś interesującego. Często wybieramy dalekie kierunki, nie zdając sobie sprawy, iż w najbliższej okolicy Galway, lub w samym mieście, znajdują się miejsca warte odwiedzenia. Jednym z takich miejsce na pewno są porośnięte bluszczem, położone nad brzegiem rzeki Corrib ruiny Menlo Castle.

Zamek zbudowany w 1569 roku przez wieki należał do rodziny Blake, wchodzącej w skład 12 plemion Galway. Niestety w roku 1910 na skutek tragicznego pożaru uległ zniszczeniu. Dotarcie do nich jest możliwe przez Dyke Road i następnie Coolagh Road. Można podziwiać je także z drugiego brzegu rzeki, przy którym znajdują się tereny sportowe NUI.

Poniżej przedstawiamy filmik z youtube prezentujący uroki Menlo Castle. Mamy nadzieję, iż zachęci on Was do odwiedzenia tego miejsca.

 

środa, 21 październik 2009 14:04

Nun's Island - Whisky i zakonnice

 

 

 

Tak jak Wrocław czy Poznań mają Ostrów Tumski, gdzie skupia się życie religijne miasta, tak Galway ma Nun's Island i leżące przy niej dwie wyspy: jedną z katedrą, drugą zaś z katolicką szkołą i zespołem kościelno - klasztornym. Jednak szczególną uwagę zwrócę na Nun's Island, jako że ta wyspa ma najciekawszą historię i jest wyodrębniana jako dzielnica Galway.

Historia i nazwa wyspy nierozerwalnie związana jest z klauzurowymi Siostrami Klaryskami. Zostały one sprowadzone do Galway w 1642 roku, gdzie otrzymały na własność "free grant for ever" OILEAN ALTANAGH (obecnie Nuns' Island). Jednak kilka lat póżniej, w czasie oblężenia Galway w 1652 roku ich klasztor został zniszczony. Część sióstr wyjechała do Hiszpanii, a pozostała część ukrywała się w różnych zakątkach oczekując na przyjście "lepszych czasów".

W 1691 roku, wyspa wraz z klasztorem była ponownie zagrożona. W obliczu zagrożeń siostry pod koniec 17 wieku wynajęły stary dom przy Market Street, gdzie mieszkały przez 130 lat. W latach 30-tych 19 wieku 15 sióstr na czele z Matką M. Clare French - opatką poróciło do nowego klasztoru, na spokojnej już wyspie. Tutaj Siostry w pełni mogły na nowo rozpocząć modlitwene życie połączone z Adoracją. Do klasztoru Sióstr prowadzi jedynie jedna duża stalowa brama. Codziennie o godzinie 8.00 jest odprawiana w kościele przyklasztronym Msza, w której udział mogą wziąść wszyscy wierni. Tylko podczas Mszy wierni mogą zobaczyć przez uchylone drzwi zebrane w klauzorowej części kościoła siostry zakonne. Więcej informacji o klasztorze i mieszkających tam siedemnastu zakonnicach można znaleźć na stronie internetowej Sióstr: http://www.poorclares.ie

Drugim ważnym miejscem dzięki któremu wyspa zawdzięcza swoją sławę jest budynek starej gorzelni (obecnie własność Uniwersytetu). To właśnie pochodzące z tej gorzelni, zachowane dwie ostatnie butelki whisky (uznawane za najstarsze na świecie, bo z 1808) uzyskały najwyższą jak do tej pory za ten trunek cenę, a mianowicie 100.000 brytyjskich funtów za każdą!

Gorzelnię na Nun's Island otwarto na początku XIX wieku i do 1840 roku prowadził ją Patrick Joyce. W tym roku przejął ją Thomas (lub Henry) Persse, który początkowo przekształcił ją w młyn. Jednak 6 lat później, Persse przywrócił budynkowi pierwotną funkcję. W 1846 roku gorzelnia ta była jedyną legalną w prowincji Connacht. Gorzelnię zamknięto około roku 1915.

Na Nun's Island znajduje sie także Galway Arts Centre, St. Joseph College założony i prowadzony przez Patrician Brothers oraz Galway Peoples Resource Centre.

 

 

 

 

środa, 21 październik 2009 13:53

Claddagh - rozsławione po świecie

Jedną z najpiękniejszych i najpopularniejszych dzielnic Galway jest, zlokalizowane nad ujściem rzeki Corrib do zatoki, Claddagh. Swoją nazwę dzielnica zawdziecza irladzkiemu słowu "cladach", które oznacza skalistą plażę, nabrzeże. Przez wieki z tej "skalistej plaży" rybacy zaopatrywali ludność Galway w ryby i owoce morze, sprzedając je także na placu przy łuku hiszpańskim. Mieszkańcy Claddagh od początku istnienia osady (V wiek) zajmowali się rybołówstwem.

Swoją sławę i popularność Claddagh zawdzięcza nie tylko malowniczemu położeniu, ale głównie znanemu na całym świecie pierścieniowi Claddagh i piosence Galway Bay.

Claddagh ring (pierścień z Claddagh) jest tradycyjnym piersciniem irlandzkim, wręczanym na dowód przyjaźni, jako pierścionek zaręczynowy lub noszony w charakterze obrączki ślubnej. Pochodzenie pierścienia tłumaczy wiele legend i podań. Jedna z nich mówi o Margareth Joyce, która poślubiła hiszpańskiego kupca Domingo de Rona. Jej mąż wkrótce zmarł, zostawiając wdowę z dużą sumę pieniędzy. W 1596 kobieta wróciła do Irlandii. Z odziedziczonych pieniędzy ufundowała liczne mosty w Connacht. W nagrodę za jej szczodrobliwość pewnego dnia przelatujący orzeł zrzucił jej właśnie ów pierścień w prezencie.

Inna legenda mówi o księciu, który zakochał się w dziewczynie z ludu. Aby przekonać jej ojca, ze jego uczucia są szczere i nie ma zamiaru wykorzystać panny, zaprojektował pierścień, którego elementy symbolizowały miłość, przyjaźń i lojalność. Gdy ojciec dowiedział się o znaczeniu klejnotu, udzielił młodym błogosławieństwa.

Inna opowieść, którą uważa się za najbliższą prawdzie, przedstawia historię Richarda Joyce'a. Opuścił on Galway, aby pracować na Wyspach Karaibskich, a po powrocie poślubić swoją ukochaną. Jednakże jego statek został pojmany, a on sam sprzedany jako niewolnik mauryjskiemu złotnikowi. W Algierii uczył się nowego fachu od swojego pana. Gdy Wilhelm III objął tron zażądał od Maurów uwolnienia brytyjskich więźniów. Joyce mógł wracać do domu. Jego były pan był tak pełen szacunku do niego, że nawet zaproponował mu poślubienie swojej córki oraz połowę majątku, jeśli tylko zgodziłby się zostać. Jednak Richard odmówił i udał się w drogę powrotną do ukochanej. W czasie gdy pracował jako złotnik wykuł specjalnie dla niej ten pierścień jako symbol swoje miłości do niej. Wręczył jej go jako pierścionek zaręczynowy i wkrótce się pobrali.

Pierścień przedstawia dwie dłonie trzymające serce z koroną. Serce ma symbolizować miłość, dłonie – przyjaźń, a korona – lojalność. Symbolikę pierścienia w skrócie przedstawia też sentencja: "Pozwól panować miłości i przyjaźni" (Let love and friendship reign).

Claddagh ring zazwyczaj nosi się na jeden z czterech sposobów. Każdy sposób niesie określone przesłanie:

- na prawej dłoni, z sercami skierowanymi na zewnątrz – osoba nosząca pierścień nie jest w żadnym poważnym związku i najprawdopodobniej szuka partnera
- na prawej dłoni, z sercami skierowanymi w kierunku ciała – osoba nosząca ma partnera
- na lewej, z sercami na zewnątrz – dana osoba jest zaręczona
- na lewej, z sercami w kierunku ciała – dana osoba znajduje się w związku małżeńskim.

Historię pierścienia pezentuje piosenka zamieszczona poniżej artykułu. W Galway przy Shop St. zanjduje się również muzeum pierścienia.

Piosenka Galway Bay dorobiła sie dwóch wersji. Pierwotna wersja została napisana przez Frank'a Fahey, druga zaś przez Arthura Colohan w 1847 roku. Inspiracją piosenki było błogosławieństwo udzielane przez wieki rybakom i zatoce Galway. Druga wersja piosenki przez długi czas cieszyła się wielką popularnością i sprzedażą na świecie. Wideo piosenki z youtube jest zamieszczone poniżej:

 

środa, 21 październik 2009 13:39

Rahoon - witamy w krainie...

Rahoon - zlokalizowany we wschodniej części Galway - uchodzi wśród Galwayczyków za najbardziej niebezpieczną dzielnicę miasta. Z Rahoon pochodzi morderca szwajcarskiej studentki Mannueli, która straciła życie po trzech dniach pobytu w Galway; Rahoon był miejscem schronienia sprawcy ostatniej strzelaniny na Whitestrand Road, w wyniku której został ranny 21-letni deliwer pizzy (przy okazji należy dodać, iż jego korzenie też wywodzą się z Rahoon, a strzelanina była wynikiem porachunków rodzinnych); z Rahoon wywodzi się także wielu innych, dobrze znanych Gardzie przestępców.

Zła sława Rahoon narodziła się przeszło 30 lat temu, kiedy to zostały tam wybudowane bloki przeznaczone dla najbiedniejszych. Osiedle, ze względów na panujący tam brud i przestępczość, wkrótce otrzymało miano "slamsów Galway",.

Poniższy film dokumentalny umieszczony na youtube przedstawia panującą wówczas tam sytuację. Po obejrzeniu filmu każdy z nas w łatwy sposób zrozumie, jak narodziła się zła sława Rahoon i jego okolic. Myślę, że nic więcej do niego nie trzeba dodawać.

 

wtorek, 20 październik 2009 00:21

Opieka medyczna

 

 

 

W Irlandii istnieje ktoś taki jak lekarz pierwszego kontaktu tzw. GP (General Practitioner), do którego zawsze musimy udać się, gdy coś nam dolega. Family doctor oferuje szeroki zakres usług: od pomocy w planowaniu rodziny do przeprowadzania mniej skomplikowanych operacji; w razie potrzeby kieruje na leczenie do specjalisty lub szpitala. Warto przy rejestrowaniu się poprosić o listę prowadzonych usług. Lekarze ci także przeprowadzają w swoich gabinetach podstawowe badania krwi oraz moczu. Przeciętnie wizyta lekarska kosztuje około 50 euro, plus dodatkowe opłaty za badania krwi lub moczu - ok 25 euro. Listę GPs można znaleźć na stronie The Irish College of General Practitioners: www.icgp.ie

sobota, 17 październik 2009 19:36

Wszystko o banku

Biurokracja w Irlandii spędza sen z powiek… Urząd podatkowy, urząd pracy, bankowość przyprawiają czasem o ból głowy. Uświadamiamy sobie jakie wszystko jest proste w Polsce.

Poniżej przedstawiam kilka porad dotyczących bankowości. Konta otworzyłam w banku AIB więc pewnie owe porady będą przede wszystkim dotyczyć mojego banku, ale podejrzewam, że zasady są bardzo podobne w innych bankach. Mam nadzieje, że pomogą niektórym odnaleźć się w zawikłanym świecie finansów.

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem